Terug naar het hier en nu lukt niet altijd

Het gaat goed met ons meisje. Ze zit in een hogere groep en de juf is trots. “Ze doet het zo goed. Ik ben echt onder de indruk.” zei ze me deze week. Ook de extra dag thuisbegeleiding waarmee we zijn gestart loopt beter dan verwacht. Allemaal heel fijn. Toch is er ook een andere kant.

Want het hele weekend, grijpt ze zich aan me vast. Geregeld zelfs letterlijk; armen om me heen geklemd. Onrust en rust wisselen elkaar af. Duizend keer per weekend vraagt ze paniekerig: “Morgen, morgen, morgen?”. Ik weet inmiddels dat ik er niet teveel in mee moet gaan, haar terug moet halen naar het hier en nu, naar de structuur van de dag.

Toch helpt die aanpak niet echt deze keer. De onrust blijft. Ik beredeneer wat het zou kunnen zijn: ze moet wennen aan een hoger tempo op school en iets minder mama doordeweeks. Maar of dat het nou helemaal is? Ik twijfel. Als je kind zich niet kan uitdrukken, blijft het gissen. Alle ouders kennen die pre-verbale fase waarin je moet zoeken naar wat je baby/peuter dwars zit. Je zou denken dat je daar na zevenenhalf jaar wel aan gewend bent, maar niks is minder waar.

Het put je uit, omdat je niet weet wat er met haar is en zij zich niet kan uitdrukken. Het put je uit, omdat zo’n dag je helemaal leegzuigt. Het put je uit, omdat je je bedenkt dat zij zich waarschijnlijk nooit zal kunnen uitdrukken. En die laatste gedachte put je nog meer uit. Om het beeld wat dan opdoemt: wat als ik er niet meer ben om haar woordvoerder te zijn? Wat dan?

Stop Leontien. Later is niet nu. Ook ik heb geleerd dat ik mezelf niet teveel moet laten gaan in die gedachten, ik mezelf terug moet halen naar het hier en nu.

Maar dat lukt niet altijd.

© Leontien Sauerwein

  2 comments for “Terug naar het hier en nu lukt niet altijd

  1. Cecile Gunning
    14 september 2020 om 08:02

    Tja heel begrijpelijk maar oh zo drukkend.
    Maar t vreemde is ook dat ze zich vastklampt omdat je er bent en als je er niet bent toch een andere oplossing zoekt
    Juist als moeder ervaar je ze kan niet zonder mij maar dat blijkt dan toch te kunnen
    Net als bij t afscheidnemen bij de psz
    Ze krijsen maar daarna is t over
    Maar je moederhart scheurt

    Verstuurd vanaf mijn iPhone

    Like

  2. 13 september 2020 om 22:07

    Bemoedigende groet,

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: