Waar gaan we naartoe?

“De maatregelen versoepelen.” “We gaan weer een beetje opstarten, terug naar normaal.” “We moeten ons bezinnen op weg naar een nieuw normaal.” “De 1,5 meter samenleving.” De krantenkoppen bezorgen me al weken onrust: hoe gaat onze toekomst eruitzien? Waar moet ik mijn koers op bepalen? We hebben zoveel miljard uitgegeven dat het getal te abstract…

Terug naar school is nog niet terug naar normaal

Daar ging ze maandag. Met een sprintje naar de ingang van haar school. Ik bracht haar. Toen we bij school kwamen, gilde ze van blijdschap, rukte zich los en sprintte, echt sprintte, naar de ingang. Ik riep nog. Maar mama was heel ver weg. Álles zat in dat sprintje. Hoe leuk ze het heeft op…

Mamadag

Moederdag. Ik stond er altijd een beetje ambivalent tegenover. Er zijn zoveel moeders die geen moeder mochten worden of wiens kind er niet meer is. En dan zou ik het moederschap gaan vieren? Bovendien; ik wilde graag moeder worden. Dan hoeven mijn kinderen me daar toch niet ook nog een dag voor te bedanken? Ik…

Sociaalemotionele crisis

Sinds een paar weken schrijf ik tweewekelijks een Dagboeknotitie van een zorgenmoeder voor Ouders Centraal. Vandaag werd deze gepubliceerd: Zondag 3 mei Ik breng ons vlindertje naar bed. Ze is in de war. Vakantie biedt nog minder structuur dan thuisonderwijs. Het maakt haar onrustig. Onrust die toeslaat als ze naar bed gaat. Zoals wij allemaal…

Verwarring

Dinsdagavond: opluchting. Het verlossende woord was daar: de scholen gaan weer open en het speciaal onderwijs zelfs helemaal. Een zucht van verlichting. Thuisonderwijs is, ondanks de enorme krachttoer van haar school, een te los programma voor ons vlindertje. Daarmee hangt ze te veel in het luchtledige, mist ze houvast en duidelijkheid. Terug naar school betekent…

De rek raakt eruit

We zitten nu vijf weken thuis en de rek raakt er behoorlijk uit. Vijf weken geleden hadden wij binnen één dag een dagschema en structuur in de steigers. Dat kunnen wij namelijk: crisis overleven en vervolgens ons aanpassen aan de nieuwe omstandigheden. En sindsdien zeg ik steevast “het gaat” als iemand vraagt hoe het gaat.…

Hoe zou het met de broers en zussen zijn?

“Mam, ik word gek van mijn zusje!” Het knalt door de kamer. Ik vraag mijn zoon wat er is. Als altijd kan hij het scherp verwoorden: “Vlindertje wil alleen maar dat jij iets met haar doet. Ik heb je nu met corona helemáál nooit voor mij alleen.” Ik weet even niet wat ik moet zeggen.…

Tijd voor bezinning?

We zijn nu drie weken thuis en hebben nog vijf weken voor de boeg. Waarschijnlijk langer. De dagcijfers van het RIVM houd ik inmiddels niet meer bij; ik richt me meer op de beschouwingen. Maar daar werd ik deze week ook enorm zenuwachtig van. Al die berichten over dat dit een tijd voor bezinning is,…

Code Zwart: hij wel, zij niet?

Woensdagavond, het achtuurjournaal. Het RIVM informeert de Tweede Kamer over de corona-crisis en de benodigde IC-bedden. Diederik Gommers, voorzitter van de Nederlandse intensivisten, is erbij. Gommers is voor mij de verpersoonlijking van wat je van een arts verwacht; deskundig, toegewijd, scherp, empathische toon. Daarmee voor mij een baken van rust. Gommers is niet van de…

Wat afstand voor je kan betekenen

We leven op afstand van elkaar. Scholen dicht en thuiswerken betekent een forse daling in mijn sociale contacten, toch al lastig te onderhouden als moeder van een zorgenkind. Je zou zeggen dat me dat somber maakt, en ja ik mis de wekelijkse lunchafspraak met mijn goede vriendin enorm, maar ik ervaar ook veel nabijheid. Als…