Code Zwart: hij wel, zij niet?

Woensdagavond, het achtuurjournaal. Het RIVM informeert de Tweede Kamer over de corona-crisis en de benodigde IC-bedden. Diederik Gommers, voorzitter van de Nederlandse intensivisten, is erbij. Gommers is voor mij de verpersoonlijking van wat je van een arts verwacht; deskundig, toegewijd, scherp, empathische toon. Daarmee voor mij een baken van rust. Gommers is niet van de…

Wat afstand voor je kan betekenen

We leven op afstand van elkaar. Scholen dicht en thuiswerken betekent een forse daling in mijn sociale contacten, toch al lastig te onderhouden als moeder van een zorgenkind. Je zou zeggen dat me dat somber maakt, en ja ik mis de wekelijkse lunchafspraak met mijn goede vriendin enorm, maar ik ervaar ook veel nabijheid. Als…

Op slot

En toen zat het land op slot. Het begon bij mij al aan het begin van de week. Mijn agenda werd steeds leger; allerlei trainingen aan zorgprofessionals uitgesteld vanwege het coronavirus. Toen mijn zoon op vrijdag ineens thuis moest blijven en de kinderarts mij berichtte dat onze dochter ondanks haar goede weerstand toch tot de…

De intuïtie van een ouder

Een lange voorjaarsvakantie en andere perikelen daarvoor en daarna maakten dat ik een aantal weken geen blog schreef. Gek genoeg duurt het dan even voor je een onderwerp te pakken hebt. Alsof het vaste ritme dat gemakkelijker maakt en als je uit dat ritme bent, het ineens niet meer lukt. Tot we in de auto…

Een spiegel

Kinderen houden je een spiegel voor. Iedere ouder kan dat alleen maar beamen. Het zijn jammer genoeg niet altijd de beste eigenschappen die je terugziet. Mijn moeder geniet dan ook –terecht– zichtbaar, als onze zoon net zo standvastig in discussies blijkt te zijn als ik vroeger was. Wanneer je kind echter verstandelijk beperkt is, krijg…

Muziek is een wonder en een muzikant nog meer

Een paar maanden geleden vroeg ik via deze blog naar muziekdocenten. Via via kwam ik in contact met een muzikante die tegelijkertijd moeder van een zorgenkind is. We wonen veel te ver uit elkaar, dus docente van mijn dochter kan ze niet worden. Maar we vonden het wel zo bijzonder elkaar op deze manier te…

Behoefte aan structuur of toch de genen?

Er waait een verkoudheidsvirus door ons huis. Eén voor één worden we geveld, en kampen dan dagen met aanhoudende hoest en snijdende keelpijn. Mijn man en ik zijn niet zo goed in ziek zijn. We worden er geërgerd van: naar elkaar toe (je ziet de ander denken “ben je nou nog niet beter?”), maar ook…

Een hoopvol begin

Het is 2020. Mooi getal, nieuw jaar. Diep in mijn hart hoop ik bij de jaarwisseling altijd een beetje dat het nieuwe jaar mooier, beter zal worden. Dat ik mijn slechte eigenschappen eindelijk achter me kan laten. Jaren heb ik die hoop geen kans willen geven. Heb ik hem weggedrukt. De komst van ons vlindertje…

Het dubbele van weer een jaar ouder

Overmorgen wordt ze zeven jaar. Ons vlindertje. Naar de verjaardag van mijn zoon kijk ik altijd uit: een feestdag waar hij zelf zo van kan genieten. Samen hebben we voorpret en we kijken met liefde terug op de voorgaande jaren. Voor de verjaardag van mijn dochter moet ik me altijd een beetje schrap zetten. Dit…

Wie blijft

Weer een multidisciplinair overleg. Met die gedachte stapte ik een overleg met de coördinator en één van de behandelaren van ons vlindertje in. Zij bleken echter – terecht – mij in overweging te geven de behandeling te staken. We zijn al bijna een jaar bezig en eigenlijk nog geen stap verder. Ik had het niet…