Splitsen is ook leuk

Gezinnen met een zorgintensief kind splitsen zich noodgedwongen regelmatig. Ook wij splitsen ons regelmatig op. Zo voorkomen we dat onze zoon niet echt kan doen wat hij wil, omdat dat te snel gaat voor ons vlindertje, ons vlindertje vervolgens toch overprikkeld raakt en in haar kielzog uiteindelijk iedereen overstuur is. Splitsen vind ik niet leuk…

Kwetsbaarheid tonen

Beste vrijwilliger, bedankt dat je zondag komt jureren bij de clubkampioenschappen op onze atletiekvereniging. Je bent ingedeeld bij hoogspringen. In bijgaand… Ik stopte met lezen. Hoogspringen? Ik vind het leuk te jureren op de atletiekvereniging van mijn zoon. Maar hoogspringen? Dat heb ik nog nooit gedaan en bij atletiek luistert het nauw met de regels.…

Trots, verdriet en schuldgevoel

Deze week is ons vlindertje geopereerd. Haar gehemeltespleet is gesloten. Technisch gezien is de operatie goed gegaan: we merkten meteen dat ze minder nasaal praat en we haar veel beter verstaan. Daar was het allemaal om te doen. Dik tevreden zou je dus zeggen. Toch kijk ik met gemengde gevoelens terug op de week. Trots,…

Aan wie vertrouw je je kind toe?

14:40 uur zondagmiddag. Een appje: “Hallo lieve ouders, zaterdag is het feestje van Milan. We gaan lasergamen. Omdat we niet allemaal in de auto passen, hebben we mijn neef geregeld. Hij heeft net zijn rijbewijs, maar kan heel goed rijden. Als iemand niet wil dat zijn kind bij onze neef in de auto gaat, hoor…

Familie is ook van haar

Mijn schoonfamilie is er een van de grote getallen. Ik ga niet uitleggen hoe het precies zit, maar ons jaarlijks familieweekend omvat meer dan vijftig mensen en ik denk dat bijna twintig daarvan onder de twaalf jaar zijn. Voor ons vlindertje een waar feest, want kinderen zijn leuk. Toch werd ik jarenlang ook altijd een…

Als je anders reageert en toch weet hoe het voelt

Ik loop op straat. Pling. Een email op mijn telefoon. Het ziekenhuis. Er is een plekje voor ons vlindertje op het drukke schema van de operatiekamer. Haar schisis kan worden gesloten. Belangrijk voor haar spraak: ze is zo nasaal dat alleen wij haar klanken kunnen ontcijferen, terwijl ze zo graag met mensen praat. Het zal…

We zijn begonnen

We zijn begonnen. Deze woorden passen precies bij het gevoel dat ik al de hele week heb. Waar ik normaal na de vakantie denk “o ja, daar gaan we weer in de ratrace genoemd het leven”, voelt het nu anders. Het is een beetje een “onbestemd en toch met vertrouwen” -gevoel. Wat is er nu…

Vakantiedromen

Nog één week. Dan is het vakantie. Ik ben eraan toe. Ik ben moe. Moe van een goed verlopen jaar. Goed verlopen, maar daarmee is mijn leven nog geen rustig bezit, zoals één van mijn zwagers een keer geestig verwoordde. Dus kijk ik uit naar vakantie. Dat uitkijken is niet alle zorgenouders gegeven. Het verstoren…

Hoe het had kunnen zijn

Ja het gebeurt me wel dat ik jongens van zijn leeftijd zie fietsen, en dat ik dan denk: “Zo had het kunnen zijn.” Aan het woord was een vader van een meervoudig beperkte zoon in een filmpje dat langs kwam op social media. Ik vroeg me af of ik dat ook wel eens dacht. Eerlijk…

Hoe heb je het geregeld?

“Hoe ga je dat doen dit lange weekend weg?” Die vraag kreeg ik afgelopen week een paar maal gesteld. Mijn vader had mij uitgenodigd voor Oerol en dus was ik vier dagen weg van huis (een topweekend gehad!). Mijn man en ik waren tegelijkertijd uitgenodigd voor een (fantastisch) huwelijksfeest, dus ik ben tussendoor ook nog…