Zijn eigen pad

“Mam, ik heb het eerste uur vrij, we mogen een uurtje later bij gym komen want het regent zo hard.” Ik kijk naar buiten en kan de gymleraar alleen maar gelijk geven; een gordijn van water valt uit de lucht. En terwijl ik naar buiten kijk, realiseer ik me ineens hoe ons leven veranderd is.…

Geef een kind vertrouwen en het gaat vliegen

De eerste twee weken school zitten erop. Ons vlindertje is gestart in een andere groep, een groep waar het tempo iets hoger ligt dan in haar vorige groep. Haar juf had me vorig jaar de overstap verteld met de woorden: “We denken dat ze daar iets meer wordt uitgedaagd en hebben er vertrouwen in dat…

Met vertrouwen weer gestart

De zomervakantie is voorbij en we gaan sinds deze week weer naar school en aan het werk. Mijn zoon voor het eerst naar de middelbare school, mijn dochter naar een nieuwe groep. Toen de bus afgelopen maandag om 7.30 uur arriveerde, maakte ze van geluk een sprong in de lucht. Met een tevreden gevoel zette…

Balans houden

“Leontien, vergeet niet dat in de lockdown jouw hele leven op zijn kop werd gezet. En dat in een jaar dat je oudste afscheid neemt van de basisschool. Er is in de laatste maanden van alles aangeraakt. ” Ik heb mijn schoonzus aan de lijn. De schoonzus die mij altijd weer even helpt de zaken…

Haar rapport

“Leontien, goed dat ik je even tref. We geven morgen de rapporten en de nieuwe klassenindeling voor volgend jaar mee.” De schrik vliegt me naar de keel. Vanwege de problemen met het vervoer bracht ik mijn dochter deze week naar school en de juf schoot mij bij het hek aan. Het rapport en de nieuwe…

Gevloerd door de bureaucratie

Het is weer eens zover: het vervoer loopt niet. Onze vaste chauffeur kon een paar dagen niet en dus kregen wij vervangers. Vervangers waarvan ik de naam niet ken, vervangers die onaangekondigd op een ander tijdstip voor de deur staan, vervangers die geen ervaring met deze kinderen hebben en mij dus vragen “ze lacht nu…

Wie bewaakt de menselijke maat?

Elke week begint het op zaterdagochtend een beetje te borrelen in mijn hoofd; waar gaat mijn blog over? Wat was het springende punt deze week? Meestal ben ik daar snel uit, de onderwerpen dienen zich vanzelf aan, in de loop van het weekend vormen zich al allerlei zinnen. Op zondag is hij zo geschreven. Dit…

Waar gaan we naartoe?

“De maatregelen versoepelen.” “We gaan weer een beetje opstarten, terug naar normaal.” “We moeten ons bezinnen op weg naar een nieuw normaal.” “De 1,5 meter samenleving.” De krantenkoppen bezorgen me al weken onrust: hoe gaat onze toekomst eruitzien? Waar moet ik mijn koers op bepalen? We hebben zoveel miljard uitgegeven dat het getal te abstract…

Terug naar school is nog niet terug naar normaal

Daar ging ze maandag. Met een sprintje naar de ingang van haar school. Ik bracht haar. Toen we bij school kwamen, gilde ze van blijdschap, rukte zich los en sprintte, echt sprintte, naar de ingang. Ik riep nog. Maar mama was heel ver weg. Álles zat in dat sprintje. Hoe leuk ze het heeft op…

Mamadag

Moederdag. Ik stond er altijd een beetje ambivalent tegenover. Er zijn zoveel moeders die geen moeder mochten worden of wiens kind er niet meer is. En dan zou ik het moederschap gaan vieren? Bovendien; ik wilde graag moeder worden. Dan hoeven mijn kinderen me daar toch niet ook nog een dag voor te bedanken? Ik…