Slaapgebrek…

Hij keek ons een beetje meewarig en glimlachend aan, de revalidatiearts zo´n twee en half jaar geleden. Het gebrek aan slaap en de gebroken nachten waar wij mee kampten weken niet significant af van andere ouders met een gezond kind in dezelfde leeftijd. “Niemand op het schoolplein vindt ons zielig”, moest ik toegeven. Toch leden…

Sabine, Karin, Chantal, Joke en Joep…

Het vakblad Vroeg is er voor alle professionals die werken met jonge kinderen en bericht over vroegsignalering en vroeghulp. Vroeg heeft mij als ouder geïnterviewd (verschijnt nog). En heeft mij gevraagd eenmalig een blog voor hun nieuwsbrief te schrijven. Deze blog over Sabine, Karin, Chantal, Joke en Joep is afgelopen week op hun website gepubliceerd en in…

Geluksmomentjes…

“Ik weet niet wat ik zie…”, onze kinderarts, die we al jaren kennen omdat ze ook de kinderarts van onze zoon is, was echt oprecht verrast toen we na een half jaar weer voor controle kwamen. Ons vlindertje stapte stralend haar spreekkamer in. Sinds ze is gaan lopen, zijn er banen in haar hersenen aangelegd…

Leren spelen

Opgroeien is, naast veel meer, het je eigen maken van die rare onbekende wereld waar je in gekatapulteerd bent. Of je hersens nu op topsnelheid werken of zo traag als die van mijn dochter; je zoekt je een weg in de wereld en probeert die steeds meer te leren begrijpen. Eerst alleen sensorisch, via geur,…

Ook een gewoon kind..

Een gehandicapt kind is niet altijd ziek. Dat klopt niet echt, om het zo te zeggen: de aandoening die zij heeft is ongetwijfeld een ziekte te noemen, al is het maar omdat anders die acht verschillende specialisten in het ziekenhuis hun geld nooit krijgen. Maar ons vlindertje heeft geen ziekte die ingewikkelde medische behandeling en…

Wennen of gewoon leren kennen?

Ons vlindertje is kortgeleden op haar nieuwe kinderdagcentrum begonnen. Dat is wennen. Voor haar en voor ons. Zij slaat zich er manmoedig of eigenlijk vrouwmoedig (wat misschien wel anders moedig is dan manmoedig…) doorheen. Ze kijkt een beetje bedremmeld als ik wegga ’s ochtends, en trekt zich soms even in haar eigen wereld terug. Andere momenten…

Afscheidsritueel

Over een paar maanden wordt ons vlindertje vier jaar. Een mijlpaal in het leven van een kleuter: het moment waarop je naar school gaat. Veel kleuters kijken ernaar uit, voor anderen – zoals onze zoon een aantal jaren geleden – hoeft het niet zo snel. Dit jaar zetten ook vier van onze lieve neven en een lief nichtje…

Familiepraat

Het jaarlijks familieweekend was onlangs weer. Een heel ding bij ons nu ik ruim in de zwagers en schoonzussen zit, waarvan een groot deel al opa en oma is. Deze keer organiseerden wij het samen met lieve neef en nicht. Organisatiecomité zijn betekent dat je niet alleen het eten, maar ook nog een weekend vullend…

Schermentijd

Zolang er schermen zijn, zijn er discussies over de hoeveelheid tijd voor die schermen. Dat kwam ongetwijfeld met de TV en is met iedere toename van het aantal schermen exponentieel gegroeid. Een scherm met licht: het blijft iets onweerstaanbaars. Ook bij ons thuis. Nu hebben wij de mazzel dat onze zoon wel veel van alle…

Onvoorspelbare meevallers

Het leven met kinderen heb ik altijd al een behoorlijke organisatorische uitdaging gevonden. Hoe knoop je alle touwen aan elkaar en blijft het ook nog een beetje gezellig? Met stiefdochters die ieder apart één dag in de week bij ons waren en samen om het weekend en verder natuurlijk wanneer het hen goed uitkwam, werd…