Meisjesspeelgoed

Een tijdje geleden gingen onze jongste en ik samen op verjaardagsvisite bij een van haar vele nichtjes. De ervaring is dat ons vlindertje vrolijk rondscharrelt, af en toe even komt ´aarden´ bij mama en dan weer verder scharrelt. Zo niet deze zaterdag: bij binnenkomst veerde ze op, stormde de speelhoek in naar het keukentje en…

Onberispelijke luier

Onze zoon vindt mijn blog razend interessant en het eerste wat hij riep is, “oh mama vertel je dan ook van het poepalarm…”. Nu ja, bij deze dan. Mijn echtgenoot ziet er altijd onberispelijk uit. Waar ik steevast op het verkeerde moment een koffievlek maak op de verkeerde plek, is het bij hem altijd allemaal…

Vanzelfsprekende verwachtingen

Wanneer je een kind met een beperking krijgt, kom je ineens in een heel ander circuit terecht. Sociale klassen, in Nederland vanaf de middelbare school keurig van elkaar gescheiden, mengen zich weer in de gehandicaptenzorg. Ik vind dat altijd wel verfrissend. Toch een klein beetje weg uit die benauwde bubbel van hoogopgeleiden. Maar er zijn…

Wie wordt haar levenspartner?

Niets is zeker in het leven en dus negeren we dat massaal. We vertrouwen erop dat het goed zal komen: met ons en onze kinderen. Voor onze jongste is die toekomst nogal ongewis. Omdat we niet weten tot welk niveau zij zich zal ontwikkelen, maar ook omdat we wèl weten dat ze altijd hulp nodig…

Jargon

Iedere beroepsgroep heeft zijn eigen jargon. Mijn vriendinnen staarden ons altijd in verbijstering aan als mijn man en ik serieus bespraken of het huishouden een resultaatsverbintenis dan wel een inspanningsverbintenis is. In de ziekenwereld is ook veel jargon. Vlak na haar geboorte kreeg onze jongste eetproblemen en moest zij een neussonde. Dan ga je termen gebruiken…

Laat ze in de spiegel kijken

Mensen reageren heel wisselend op de verstandelijke beperkingen van onze dochter. In de succesvolle buurt waar wij wonen is het soms schrikken: verdriet, pijn, ziekte of erger nog gewoon vette pech, dat past niet in het succesvolle plaatje. Maar er zijn er ook zat die gewoon vragen wat er aan de hand is. Prettig: dan…

Ik herhaal

Mijn zoon heeft hetzelfde temperament als zijn moeder. Het is stikheet of ijskoud en daartussen zit niet heel veel nuancering. En alhoewel ik mezelf als een zorgzame moeder beschouw, denkt mijn zoon daar kennelijk anders over. Het is waar dat ik niet altijd meteen kom aanrennen als er om hulp geroepen wordt. Meestal ben ik…

Wie ben je?

Onze jongste is gehandicapt, of verstandelijk beperkt, of mentaal geretardeerd. Het hangt een beetje van het beroep van de persoon af welk woord men gebruikt. Wij zeggen meestal gehandicapt, alhoewel “verstandelijk beperkt” haar lading beter dekt: ze heeft een chromosomale afwijking, kan pas sinds haar derde lopen en niet praten. Bij “gehandicapt” denken veel mensen aan…

Een nieuw begin met een knipoog

Daar is hij dan.. mijn eigen website. Hier ga ik verhalen vertellen, verhalen van Leontien. Verhalen over hoe ik het leven leef. Iedere week een nieuw verhaal. Verhalen die helpen of je raken, en je hopelijk ook aan het lachen maken. Want dat helpt, lachen. Tegen alles. Nou ja, bijna alles. Ik wil vooral verhalen schrijven die…