Sinte Maarten mik mak

De feestdagen beginnen weer, bij ons in de buurt met Sint Maarten. Dit jaar voor het eerst zelfs ook Halloween, maar dat was aan ons vlindertje voorbijgegaan. Sint Maarten was op school wel voorbij gekomen, want er zat een prachtige lampion in haar tas afgelopen vrijdag. Ik aarzelde het hele weekend wat te doen. We…

Contact

Een van de eerste blogs die ik schreef ging over de contacten van ons vlindertje. Dat het me soms aanvloog dat ze later zal wonen bij lieve vrouwen die achtuursdiensten draaien en na een paar jaar een nieuwe baan vinden. Dat haar sociale contacten zullen eindigen, niet omdat je op elkaar uitgekeken raakt, maar omdat…

Ratio en gevoel

Mijn eerste reactie in tijden van stress is mijn gevoelens wegduwen en handelen. Een reuzehandige eigenschap als er iets naars gebeurt, aan mij heb je wat in tijden van crisis. Ons gezin heeft hier de eerste jaren na de geboorte van ons vlindertje flink van geprofiteerd. Ik bleef overeind en ging handelen, zodat we ons…

Elk nadeel heb ze voordeel

Twee weken geleden verhaalde ik dat de organisatie van het leerlingenvervoer had beslist dat wij voortaan driekwartier eerder moeten opstaan. Niet fijn, en al helemaal niet als dat geen eigen keuze, maar een opgedrongen beslissing is. In de praktijk blijkt de bus ook nog eens standaard tien minuten eerder dan de afgesproken tijd voor de…

Onvrij

“Goedemiddag, ik bel u even over het vervoer van uw dochter. We hebben een nieuwe aanmelding gekregen. Dat betekent dat we wat hebben moeten schuiven. Uw dochter zit nu in een andere rit. Vanaf maandag komen we haar niet meer om 8.20 uur, maar om 7.40 uur ophalen.” “Dat meent u niet”, kon ik alleen…

Spelen nieuwe stijl

Ons vlindertje speelt niet zelf. Dat wil zeggen minimaal. Spelen is essentieel voor je ontwikkeling. Kinderen oefenen de echte wereld met spelen. Hoe klein ook, kinderen spelen. Maar ons vlindertje niet, bijna niet. Zij moet echt bij de hand genomen en is dan ook nog tussendoor heel vaak haar aandacht kwijt. Ik doe haar nu…

Herkenning

“Hé.. hallo…! Ja nu zie ik het, hallo! Hoe gaat het?” Het duurde een paar seconden, maar toen herkenden we elkaar. Onze dochters hebben op dezelfde instelling gezeten. We kenden elkaar van de ouderavonden. We praatten bij, zoals je dat doet met ouders die je via je kind kent. Op weg naar huis bedacht ik…

Nieuw perspectief geeft goede zin

We zijn weer terug van vakantie. Al een paar weken. We moesten even wennen en een blog schrijven schiet er dan bij in. Maar nu raken we langzaam weer in het ritme. Dus pak ik ook mijn Knipogen weer op. Wij hebben een heerlijke zomer achter de rug. Ik noemde het al in mijn blog…

Macaroni-worst en snijbonen

Eten is voor mij een van de genoegens van het leven. Ik vind het gezellig, lekker en onbegrijpelijk dat andere mensen daar anders tegenaan kijken. Mijn man heeft dezelfde insteek. Dat het lot juist ons twee moeilijke eters heeft gegeven vind ik dan ook ronduit onrechtvaardig. Wat ik bedoel? Mijn zoon is de enige jongen…

Een donkere wolk

Een paar weken geleden mocht ik bij het vijftienjarig bestaan van Zigzag, het medisch kinderdagverblijf waar ons vlindertje lang gelukkig is geweest, een verhaal houden over Leven met Levend Verlies. Levend verlies is het verlies dat ouders van zorgintensieve kinderen lijden en dat zoveel betekent als een continue, niet eindigend verlies. Ik ervaar dat verlies…