Een paar maanden geleden schreef ik over de frustrerende ervaringen rondom de gehoorproblemen van ons vlindertje. De afspraken met de specialisten in het ziekenhuis kwamen moeilijk op gang, het duurde lang voordat we hoortoestellen kregen en toen begon één van de toestellen ook nog te fluiten. Inmiddels zijn we in een goed vaarwater met het…
Mantelzorgers van de mantelzorgers…
Nooit heb ik zo naar mezelf gekeken, maar ook ik ben een mantelzorger. Een mantelzorger is een naaste die voor een gehandicapt familielid zorgt, een persoonlijke band is kenmerkend. Nou binnen die definitie val ik wel. En alhoewel wij altijd vinden dat we nog enorme mazzel hebben en het helemaal niet zo zwaar is als…
Je moerstaal
Een vriendin van mij is toen zij volwassen was naar Nederland geëmigreerd. Haar moederstaal is dus niet Nederlands en alhoewel zij inmiddels vloeiend en accentloos Nederlands spreekt, blijft zij altijd een spoortje van oplettendheid behouden. Zeg ik het goed? Klopt het zo? Is dit een Nederlandse uitdrukking? Als je tweetalig wordt opgevoed, werkt het anders,…
Haar eerste protestmars
Om heel eerlijk te zijn: ik ben nooit zo’n demonstrant geweest. Ik kijk altijd met bewondering naar mensen die zich echt hard voor een goede zaak maken door te demonstreren. Ik maak me behoorlijk druk om de ontwikkelingen in de wereld en probeer steeds te analyseren waar de donkere wolken in deze tijd vandaan komen…
Als ik iets kan doen, bel me dan…
Coen Verbraak imponeert al jaren met zijn serie Kijken in de Ziel. Een vriendin attendeerde mij op De Achterblijvers: integere, aangrijpende verhalen over het rouwen van mensen die een dierbare (kind, partner, zus) verloren. En alhoewel mijn rouw een andere is – want eigenlijk voortdurend en tegelijkertijd ben ik niemand kwijt – was veel herkenbaar.…
Een nieuw begin
2017, een nieuw jaar. Is zo’n nieuw jaar ook een nieuw begin? Ik weet nooit zo goed hoe ik tegen het nieuwe jaar aan moet kijken. De geijkte goede voornemens heb ik lang geleden afgeschaft: er is niets zo frustrerend je voor te nemen nu echt X kilo af te vallen, om drie maanden later…
Feestdagen
De feestdagen staan voor de deur. Ik wilde het eigenlijk vermijden, omdat het al zo enorm de tijd van terugkijken, overdenken, evalueren en weer vooruit kijken is. Wat zou ik er dan nog aan toe kunnen voegen? Maar misschien is dat wel de reden waarom ik er niet aan ontkom toch over die feestdagen te…
Efficiënt…
Mijn echtgenoot is enorm efficiënt. In een waanzinnig tempo kan hij keuken, kamer, eigenlijk het hele huis opruimen (al grapte mijn zoon vanochtend: “ja mam, maar als we dan de kast openmaken dondert alles er in één keer uit…!”). Ik ben van nature niet met deze eigenschap behept. Ik doe altijd tien dingen tegelijk en…
Spraakverwarring
Als je leert praten, maak je grappige verhaspelingen. Zo vond mijn oudste stiefdochter dat haar vader heel erg goed de auto kon ‘kamperen’. Soms blijven die verhaspelingen: zo zeg ik tot hilariteit van mijn huisgenoten nog altijd ‘telewiesie’… Of er ontstaat er een familietaal die voor de rest van de wereld onbegrijpelijk is. Zo zeggen…
Schoolziek
Ons vlindertje zit op school. Dat wil zeggen een dagbehandelingscentrum voor kinderen die niet naar het speciaal basisonderwijs kunnen. Maar dat noemen we ook school, want het is een stuk meer op ontwikkeling gericht dan crèches zijn. Ze zit in een klas. Een miniklas wel te verstaan, met meerdere juffen. Dat klinkt luxe, maar ik…

